Archiwum kategorii: Funkcje programu

30 września 2017 r. ostatnim dniem dla audytów efektywności energetycznej!!!

Audyty efektywności energetycznej – ostatni dzwonek! Termin tylko do 30.09.2017!

Z dniem 1 października 2016 roku weszła w życie ustawa o efektywności energetycznej. Nakłada ona na duże przedsiębiorstwa obowiązek sporządzenia do dnia 30 września 2017 roku audytów efektywności energetycznej, których celem jest analiza zużycia energii, określenie stanu technicznego obiektów oraz wskazanie przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej wraz z oceną ich opłacalności i oszacowaniem możliwej do uzyskania oszczędności energii. Zakres audytu efektywności energetycznej jest bardzo szeroki i może obejmować m.in.:

– docieplenie przegród,

– wymianę stolarki okienno-drzwiowej,

– montaż urządzeń przeciwsłonecznych,

– modernizację systemów ogrzewania, ciepłej wody użytkowej, wentylacji, oświetlenia,

– likwidację mostków cieplnych,

– modernizację lub wymianę urządzeń elektrycznych,

– modernizację procesów i urządzeń technologicznych.

Program ArCADia-TERMOCAD 7 w wersji PRO wspiera sporządzanie audytów efektywności energetycznej. Program umożliwia obliczenia termomodernizacji przegród, wymiany stolarki, modernizacji systemów ogrzewania, ciepłej wody użytkowej, wentylacji, oświetlenia, wymiany urządzeń elektrycznych czy likwidacji mostków cieplnych. Program oblicza oszczędność energii finalnej i pierwotnej oraz przelicza ją na tony oleju ekwiwalentnego. Określa również redukcję emisji dwutlenku węgla, planowane koszty całkowite i roczne oszczędności kosztów energii. Efektem obliczeń jest wskazanie wariantu optymalnego oraz raport z kartą audytu efektywności energetycznej zgodną ze wzorem podanym w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 10 sierpnia 2012 roku w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu sporządzania audytu efektywności energetycznej, wzoru karty audytu efektywności energetycznej oraz metod obliczania oszczędności energii.

Oświetlenie w obliczeniach audytu

Audyt – modernizacja oświetlenia

Od wersji ArCADia-TERMOCAD 7, wybierając obliczenia audytu efektywności energetycznej, można w nich uwzględnić obliczenia i modernizację oświetlenia. Obliczenia zapotrzebowania energii na cele oświetlenia można wykonać jedną z czterech metod:

– szczegółową na podstawie mocy opraw (wyliczany wskaźnik LENI wg normy PN-EN 15193),

– szczegółową na podstawie natężenia i skuteczności oświetlenia (wyliczany wskaźnik LENI wg normy PN-EN 15193),

– uproszczoną na podstawie wymiany opraw oświetleniowych (metoda z rozp. MG z 10.08.2012 r.),

– uproszczoną na podstawie wymiany źródeł światła (metoda z rozp. MG z 10.08.2012 r.).

W ramach modernizacji można zaproponować bardziej energooszczędne źródła światła, a także inne źródło energii elektrycznej, np. zamiast energii elektrycznej z sieci, produkowanej z węgla, zastosować zieloną energię z ogniw fotowoltaicznych lub z energii wiatrowej, co wpłynie na zmniejszenie energii pierwotnej i redukcję emisji dwutlenku węgla.

Nowość!!! ArCADia-TERMOCAD & TERMOCADIA 2w1

Nowości w ArCADia-TERMOCAD

ArCADia-TERMO w nowej wersji 7 zmieniła się w ArCADia-TERMOCAD. Od tej chwili program posiada bowiem zintegrowany edytor graficzny TERMOCADIA, z wybranymi funkcjonalnościami nakładki ArCADia-ARCHITEKTURA. Edytor pozwala tworzyć graficznie model budynku, który następnie jest wykorzystywany do obliczeń cieplnych, a także może być wykorzystany do dalszej pracy w systemie ArCADia BIM, np. przez projektantów instalacji.

Nowościami w ArCADia-TERMOCAD 7 są:

– wersja 64-bitowa zapewniająca większą wydajność aplikacji i współpracę z 64-bitowym systemem ArCADia BIM,

– wbudowany edytor graficzny TERMOCADIA,

– wbudowany edytor tekstowy ArCADia-TEXT,

– w wersji PRO wsparcie obliczeń audytów efektywności energetycznej, z możliwością uwzględnienia modernizacji oświetlenia,

– nowy raport „zestawienie przegród” z podziałem przegród na typy, kondygnacje, z podanymi ich powierzchniami i orientacjami względem stron świata,

– możliwość zapisu świadectw energetycznych do plików w formacie XML, które można wczytać do centralnego rejestru,

– nowa precyzyjna mapa online OpenStreetMap,

– baza materiałów budowlanych wzbogacona o materiały termoizolacyjne marki ISOVER.

Program ArCADia-TERMOCAD 7 jest wreszcie dostępny w dwóch wersjach: 32 i 64-bitowej. Wersja 64-bitowa gwarantuje większą wydajność aplikacji i umożliwia współpracę z 64-bitowym systemem ArCADia BIM.

Zintegrowany edytor graficzny TERMOCADIA pozwala za pomocą wybranych funkcji ArCADia BIM i ArCADia-ARCHITEKTURA tworzyć obiektowe, parametryczne modele budynków, na podstawie których zostaną wykonane obliczenia. Przekazywanie danych pomiędzy rysunkiem a oknem obliczeń odbywa się w obie strony i może być wykonywane wielokrotnie, bez utraty już wprowadzonych danych.

Wbudowany autorski edytor tekstowy ArCADia-TEXT pozwala na swobodną edycję raportów w formacie RTF. Użytkownicy, którzy nie posiadają programu Microsoft Word, nie muszą już osobno pobierać i instalować bezpłatnej ArCADia-TEXT na komputerze.

Posiadacze wersji PRO, oprócz audytów energetycznych i remontowych, mogą teraz także sporządzać obliczenia audytów efektywności energetycznej. Oprócz standardowych opcji docieplania przegród, wymiany stolarki, modernizacji systemów ogrzewania, wentylacji i ciepłej wody użytkowej, można teraz także ująć w obliczeniach oświetlenie wraz z jego modernizacją, a także wymianę urządzeń elektrycznych. Przygotowany został nowy wzór raportu z kartą audytu efektywności energetycznej, w którym podawane jest zmniejszenie zapotrzebowania na energię końcową i pierwotną, dodatkowo przeliczone na tony oleju ekwiwalentnego, oraz redukcja emisji dwutlenku węgla.

Z myślą o osobach sporządzających audyty w ramach regionalnych programów operacyjnych, został przygotowany również nowy raport „zestawienie przegród”, który zawiera przegrody uszeregowane według typów i kondygnacji, z podanymi powierzchniami i orientacjami względem stron świata oraz wykazem znajdujących się w nich otworów okiennych i drzwiowych.

Aby polepszyć współpracę z Centralnym rejestrem charakterystyki energetycznej budynków, oprócz dotychczasowej możliwości przesyłania sporządzonych świadectw bezpośrednio online z okna programu do rejestru, dodano także funkcję zapisu świadectw do plików w formacie XML, aby w przypadku braku połączenia z siecią można było zapisany plik XML dodać na swoje konto z innego komputera, który ma dostęp do internetu, lub zarejestrować świadectwo z innego stanowiska bez konieczności użycia w tym celu programu ArCADia-TERMOCAD.

Udostępniono także precyzyjną mapę online OpenStreetMap, która w sytuacji gdy budynek, dla którego chcemy wykonać obliczenia, znajduje się na pograniczu stref klimatycznych, ułatwi przypisanie budynku do właściwej strefy poprzez wskazanie jego dokładnej lokalizacji.

W bazie materiałów budowlanych został zamieszczony wachlarz produktów termoizolacyjnych marki ISOVER, co warto mieć na uwadze np. proponując docieplenie przegród w obliczeniach audytu.

Ufamy, że nowe funkcjonalności ułatwią pracę z programem i uczynią go jeszcze bardziej przyjaznym Użytkownikowi.

IFC kontra TERMOCADIA i obliczenia cieplne

IFC kontra ArCADia-TERMOCAD

Pliki IFC w systemie ArCADia można otwierać na dwa sposoby: opcją Import IFC lub opcją Import IFC Termo. Pierwsza opcja sprawdzi się, jeśli zależy nam tylko na obejrzeniu projektu. Druga opcja jest zaś dedykowana do dalszego wykorzystania modelu na potrzeby np. obliczeń w programie ArCADia-TERMO czy ArCADia-TERMOCAD.

Efekt konwersji modelu IFC może odbiegać od efektu importu, co jest uzależnione od tego w jaki sposób wykonano projekt. Od jego dokładności i parametryczności danych zależy precyzja odwzorowania przekonwertowanego modelu. Aby uzyskać najlepszy efekt konwersji IFC, konwertowany plik IFC powinien zawierać reprezentacje obiektów zapisane sposobem parametrycznym. Po konwersji może być np. widoczna tylko część pomieszczeń, może także brakować pojedynczych przegród. Jeśli np. dach w modelu IFC był rysowany geometrycznie, konieczne będzie jego ponowne wstawienie jako obiektu z nakładki ArCADia-ARCHITEKTURA, aby był to dach parametryczny.

Z perspektywy obliczeń cieplnych istotne są przegrody, wymiary budynku oraz przede wszystkim obecność pomieszczeń. Bez nich bowiem nie da się przesłać danych do ArCADia-TERMO. W sytuacji, gdy po konwersji brakuje części pomieszczeń, należy sprawdzić czy ściany są właściwie ze sobą połączone (do osi), czy nie brakuje przegród (np. stropów), lub ewentualnie skorzystać z funkcji Napraw dokument. System ArCADia w ten sposób ponownie utworzy pomieszczenia (tam, gdzie przestrzeń jest domknięta przegrodami pojawią się tabelki pomieszczeń). Zadaniem Użytkownika jest sprawdzić ich ilość oraz zdefiniować właściwości (funkcje, temperatury, itd.). Program zaś sam zlicza powierzchnie i kubatury wykrytych pomieszczeń.

 

Gdyby brakowało części przegród, również należy je uzupełnić na rysunku. We wszystkich przegrodach należy zdefiniować materiały wybierając je z bazy ArCADia-ARCHITEKTURA, gdyż wtedy podane są dla tych materiałów parametry (gęstość, ciepło właściwe, współczynnik przewodzenia ciepła λ, współczynnik przepuszczalności pary wodnej) niezbędne do określenia oporu cieplnego i współczynnika przenikania ciepła przegród oraz dalszych obliczeń cieplnych. Do bazy można dodawać własne materiały. Obliczenia wsp. U przegród można także ukończyć później, nie na rysunku, tylko już bezpośrednio w ArCADia-TERMO,  po wyeksportowaniu rysunku, wybierając materiały czy uzupełniając ich parametry w dostępnym tam edytorze materiałów budowlanych.

Dopiero po sprawdzeniu rysunku i ewentualnym wprowadzeniu niezbędnych modyfikacji, klikamy przycisk Eksport TERMO. Pojawi się okno, w którym będą pokazane kondygnacje wraz z pomieszczeniami na nich się znajdującymi. W tym momencie należy sprawdzić czy struktura budynku jest prawidłowa. Jeśli na modelu brakowało stropów, przydział pomieszczeń do kondygnacji będzie nieprawidłowy – pomieszczenia z różnych kondygnacji zostaną złączone. Należy wtedy anulować polecenie, wrócić na rysunek i dodać na nim stropy, które rozdzielą kondygnacje.

Po wskazaniu wybranych pomieszczeń lub całego budynku w oknie eksportu i kliknięciu OK następuje przesył danych do ArCADia-TERMO.

Zostaną przekazane przegrody (ich typy, warstwy, materiały, grubości, wsp. U, wymiary, orientacje względem stron świata), pomieszczenia (nazwy, funkcje, numery, powierzchnie, kubatury). Po uzupełnieniu pozostałych danych w ArCADia-TERMO (danych odnośnie m.in. wentylacji, zysków ciepła, stref cieplnych) zostaną wykonane obliczenia.

Zmodyfikowany plik IFC można także zapisać do formatu dwg, aby móc go otworzyć w wersji ArCADia-TERMOCAD 7, we wbudowanym edytorze graficznym TERMOCADIA, opcją importu pliku dwg.

Nowość!!! Edytor graficzny TERMOCADIA

TERMOCADIA – podstawy obsługi

Zintegrowany z ArCADia-TERMOCAD edytor graficzny TERMOCADIA posiada wybrane funkcjonalności systemu ArCADia BIM i nakładki ArCADia-ARCHITEKTURA, pozwalające tworzyć obiektowe, trójwymiarowe modele budynków. Są to m.in.:

– wstawianie rzutów, przekrojów, wymiarów, kondygnacji, zestawień stolarki i pomieszczeń,

– bieżący podgląd 3D modelu budynku,

– wczytywanie podkładów dwg, pdf, plików rastrowych (np. jpeg),

– wstawianie ścian prostych, łukowych, wirtualnych, przekształcanie linii w ścianę,

– wstawianie stropów o obrysie dowolnym, prostokątnym i automatycznym, otworów w stropach,

– wstawianie dachu o dowolnym kształcie, prostokątnego i automatycznego, okien i wyłazów dachowych, facjatek, otworów w dachu,

– wstawianie okien i drzwi prostokątnych i o dowolnych kształtach (specjalnych),

– wstawianie ścian i podłóg na gruncie, wstawianie terenu, wycięć w terenie,

– wstawianie schodów, kominów, szachtów kominowych, słupów, róży wiatrów.

Zalety wbudowanego edytora TERMOCADIA:

– możliwość wielokrotnej wymiany danych w dwie strony pomiędzy rysunkiem a obliczeniami, w dowolnym momencie pracy nad projektem, bez utraty już wprowadzonych danych do obliczeń,

– możliwość modyfikacji rysunku w dowolnym momencie obliczeń, bez utraty już wpisanych danych,

– możliwość wczytywania (importu) plików dwg, również rysunków wykonanych kreskami np. w AutoCADzie,

– możliwość wczytywania podkładów pdf i plików rastrowych, np. jpeg,

– możliwość zapisu (eksportowania) stworzonego graficznie modelu budynku do pliku dwg,

– możliwość zapisu pliku thb z obliczeniami, który będzie zawierał w sobie również rysunek dwg,

– możliwość wstawiania rzutów, przekrojów, zestawień stolarki i pomieszczeń, wymiarów,

– wstawianie dachu, okien dachowych, facjatek, stropów, podłogi i ścian na gruncie, schodów, kominów, okien specjalnych, terenu, ścian łukowych, ścian wirtualnych, przekształcania linii w ściany,

– podgląd 3D modelu budynku.

Gdzie modyfikować strukturę budynku? Na rysunku czy w oknie obliczeń?

Program umożliwia wprowadzanie i edycję danych zarówno w tabelach, jak i na rysunku. Oznacza to, że dane pobrane z rysunku można edytować w ArCADia-TERMOCAD w etapach Definicje przegród czy Straty ciepła (po odznaczeniu checkboxów), albo wrócić na rysunek, dokonać modyfikacji (np. dodać/usunąć jakieś przegrody) i ponownie zsynchronizować się z obliczeniami. Oznacza to również, że w jednym pliku obliczeniowym część danych (przegrody, pomieszczenia) może być wprowadzona ręcznie w ArCADia-TERMOCAD, a część danych zaimportowana z edytora TERMOCADIA. Przykładowo Użytkownik może proste przegrody wprowadzić ręcznie bezpośrednio w ArCADia-TERMOCAD, a bardziej skomplikowane, np. dachy skośne, narysować w TERMOCADII i zaimportować do obliczeń.

Aby odróżnić, które dane pochodzą z rysunku, a które nie, przegrody i pomieszczenia zaimportowane z edytora graficznego mają w etapie Definicje przegród i w stratach przez przenikanie/grunt oznaczenie „A”.

Jeśli Użytkownik część danych zaimportuje z TERMOCADII, a część wprowadzi poza rysunkiem, po powrocie opcją Projektuj 3D do edytora graficznego, na rysunku pojawi się tabela, w której będą wyświetlone typy przegród dodanych numerycznie w ArCADia-TERMOCAD. Przegród tych nie znajdziemy na rysunku, gdyż edytor nie wie, w którym miejscu miałyby być one wstawione. Na rysunku bowiem konieczne jest wskazanie punktu wstawienia przegrody. Jeśli zaś np. zmienilibyśmy grubość przegrody wczytanej z rysunku, mogłoby się okazać, że ściany uległyby rozłączeniu i w konsekwencji mogłoby zniknąć jakieś pomieszczenie. Tabela zatem ma tylko funkcję informacyjną, w związku z tym zalecane jest modyfikowanie struktury budynku bezpośrednio na rysunku, aby dane w obliczeniach były identyczne z modelem graficznym.

Ponadto jeśli dane zaimportowane z rysunku zostaną zmodyfikowane w obliczeniach, np. zmienione zostaną ich wymiary, po kliknięciu w ArCADia-TERMOCAD przycisku Projektuj 3D na rysunku pojawi się tabela informująca, które dokładnie przegrody zostały zmodyfikowane poza rysunkiem. Aby dane w obliczeniach i na modelu graficznym były spójne i identyczne, rekomenduje się modyfikacje struktury budynku wprowadzać bezpośrednio w TERMOCADIA.

Jeśli w etapie Straty ciepła w zakładce Straty przez przenikanie lub grunt odznaczymy checkbox przy którejś przegrodzie i ręcznie zmodyfikujemy dane, to po ponownej synchronizacji rysunku z obliczeniami dla tej przegrody nie zostaną zaimportowane dane z modelu graficznego – pozostaną dane wpisane ręcznie. Aby cofnąć zmiany wprowadzone ręcznie, należałoby zaznaczyć checkbox i powtórnie zsynchronizować model graficzny z ArCADia-TERMOCAD.

Mimo wielokrotnego przełączania się pomiędzy rysunkiem a obliczeniami opcjami Projektuj 3D i Synchronizuj z ArCADia-TERMOCAD, program zapamiętuje ustawienia i dane (teksty, liczby, wyniki) uzupełnione ręcznie przez Użytkownika w etapach Dane wejściowe, Obliczenia cieplne, Certyfikat, Audyt, Zużycie paliw, Efekt ekologiczny, Efekt ekonomiczny. Oznacza to, że nie utracimy już wprowadzonych danych do ocen opłacalności modernizowanych przegród, danych odnośnie systemów w budynku czy danych odnośnie wentylacji, trybów pracy czy zysków wewnętrznych w obliczeniach zapotrzebowania na moc i ciepło. Aby nie stracić danych obliczeniowych dla stref cieplnych czy stref chłodu jedynym warunkiem jest zachowanie już zdefiniowanych i obliczonych stref. Jeśli w trakcie obliczeń przybędą jakieś pomieszczenia, to dołączmy je do już istniejących stref (przeciągając myszą) lub dodajmy ręcznie kolejną strefę dla nowych pomieszczeń.

Parametry takie jak nazwy (funkcje), temperatury czy współczynniki zmniejszenia temperatury pomieszczeń można zaś edytować zarówno w TERMOCADII, jak i w ArCADia-TERMOCAD. Dane te są przekazywane w obie strony: przyciskiem Projektuj 3D z ArCADia-TERMOCAD na rysunek, a przyciskiem Synchronizuj z ArCADia-TERMOCAD z TERMOCADII do okna obliczeń.

Zapisywanie i otwieranie plików DWG

W ArCADia-TERMOCAD w menu Plik są dostępne opcje zapisu i wczytywania plików w formacie DWG. Opcja Eksport pliku DWG pozwala zapisać stworzony lub zmodyfikowany w edytorze TERMOCADIA plik rysunkowy, natomiast opcja Import pliku DWG pozwala otwierać w TERMOCADII posiadane pliki DWG, np. utworzone obiektowo w systemie ArCADia BIM (bez znaczenia czy w wersji 32 czy 64-bitowej) albo w AutoCADzie (płaskie podkłady wykonane kreskami, które można w łatwy sposób przekształcić w model obiektowy 3D). Zapisany opcją eksportu plik DWG można wykorzystywać także poza TERMOCADIĄ, np. w systemie ArCADia BIM, wrysowując w model budynku instalacje.

Obliczenia można również standardowo zapisywać do plików w formacie THB. Jeśli obliczenia bazowały na modelu budynku wykonanym w TERMOCADIA, to plik THB będzie w takim wypadku zawierał w sobie również rysunek, tzn. po otworzeniu pliku THB w ArCADia-TERMOCAD, gdy uruchomimy edytor TERMOCADIA ukaże się graficzny model obliczanego budynku.

Model budynku w TERMOCADIA można wykonywać od zera lub wykorzystując już posiadany plik DWG. Tworząc rysunek od początku, możemy wczytać podkład w formacie PDF lub pliku rastrowego (np. JPEG).

Jeśli wczytamy plik DWG wykonany kreskami, można go szybko przekształcić w model obiektowy 3D np. z wykorzystaniem opcji Przekształć linię w ścianę.

Nie ma możliwości otwierania w TERMOCADII plików IFC. Muszą one najpierw zostać przekonwertowane i zapisane do formatu DWG, np. w systemie ArCADia BIM.

Program ArCADia-TERMOCAD mimo wzbogacenia o wbudowany zintegrowany edytor TERMOCADIA, nadal współpracuje z systemem ArCADia BIM, tzn. dane z systemu ArCADia BIM można przesyłać do ArCADia-TERMOCAD opcją Eksport TERMO. Wtedy jednak w ArCADia-TERMOCAD zablokowane są opcje eksportu i importu plików DWG oraz przyciski Projektuj 3D, aby uniemożliwić otworzenie edytora TERMOCADIA. Znaczenie ma też wtedy zainstalowana wersja systemu ArCADia BIM. Z wersji 32-bitowej przekażemy dane tyko do ArCADia-TERMOCAD 32-bit, a z wersji 64-bitowej możemy się połączyć tylko z 64-bitowym ArCADia-TERMOCAD. Co także istotne, na czas eksportu, gdy ArCADia-TERMOCAD jest połączony z systemem ArCADia, zablokowany jest również rysunek, zatem nie ma możliwości tak jak w TERMOCADII jego edycji. Aby zmodyfikować graficzny model budynku należy zamknąć ArCADia-TERMOCAD, przez co tracimy już wprowadzone dane i po ponownym eksporcie będziemy musieli wprowadzić je ponownie. Pod tymi względami widać ogromną przewagę nowego ArCADia-TERMOCAD 7 z wbudowaną TERMOCADIĄ nad ArCADia-TERMO 6, polegającą na tym, że zintegrowany edytor graficzny TERMOCADIA jest cały czas aktywny podczas wykonywania obliczeń, co pozwala na wielokrotną wymianę danych w dowolnym momencie pracy nad projektem. Warto mieć to zatem na uwadze.

W przypadku ArCADia-TERMOCAD  zainstalowana wersja nie ma znaczenia, tzn. pliki THB i DWG stworzone na wersji 32-bitowej otworzymy również w wersji 64-bitowej ArCADia-TERMOCAD, i odwrotnie.

Podsumowanie:

– Użytkownik decyduje o tym, w jaki sposób definiuje strukturę budynku: numerycznie czy graficznie,

– rysunki w edytorze TERMOCADIA są tworzone analogicznie, za pomocą identycznych funkcji jak w systemie ArCADia, i są w pełni przydatne do dalszej pracy,

– edycja struktury budynku odbywa się z zachowaniem danych obliczeniowych, wymiana danych między rysunkiem a obliczeniami jest obustronna i możliwa w sposób ciągły,

– program dostępny w dwóch wersjach: 32 i 64-bitowej; wersja 64-bitowa zapewnia większą wydajność aplikacji.

Nowe warunki techniczne

 WT 2017

Od 1.01.2017 r. nowe wymagania dotyczą współczynników przenikania ciepła przegród oraz wartości wskaźnika nieodnawialnej energii pierwotnej dla budynków.

W programie ArCADia-TERMO można projektować i wykonywać obliczenia zgodnie z tymi wymaganiami. W tym celu należy w menu Ustawienia – Opcje – Wybór obliczeń w polu Warunki techniczne wybrać z listy rozwijalnej „WT 2017”. Po kliknięciu na przycisk „Parametry WT” otworzy się okno, w którym są do wyboru wymagania techniczne na 2014, 2017 i 2021 r. Odpowiednie wartości pojawią się w tablicach i to do nich program będzie porównywał wyniki obliczeń w raportach.

Choć już teraz może być niemałym wyzwaniem spełnić dość wygórowane wymagania, należy mieć na uwadze, że do 2021 roku planowane są dalsze „cięcia”. W ten sposób promowane i popularyzowane będzie budownictwo energooszczędne.

Standardy energetyczne

Standardy energetyczne

Wykonując obliczenia cieplne w programie ArCADia-TERMO, w łatwy sposób można przekonać się jaki standard energetyczny osiągnie obliczany budynek. W etapie Strefy cieplne jest obliczane sezonowe zapotrzebowanie na ciepło, oznaczane jako QHnd, które służy do wyliczenia wskaźnika jednostkowego zapotrzebowania na energię użytkową na cele ogrzewania EUCO. To właśnie ten wskaźnik determinuje standard energetyczny budynku. W zależności od jego wysokości wyróżnia się następujące standardy energetyczne:

– budynki słabe energetycznie, gdy EUCO > 160 kWh/m2rok

– budynki standardowe, gdy EUCO = 120 – 160 kWh/m2rok

– budynki niskoenergetyczne, gdy EUCO = 40 – 120 kWh/m2rok

– budynki energooszczędne, gdy EUCO = 15 – 40 kWh/m2rok (spełniający standard NF40)

– budynki pasywne, gdy EUCO < 15 kWh/m2rok (spełniający standard NF15)

– budynki zero energetyczne (ZNE), gdy EUCO = 0 kWh/m2rok

Obliczona wartość wskaźnika EUCO oraz informacja na temat osiągniętego standardu energetycznego są wyświetlane w programie w etapie Podgląd projektu, w zakładce Wyniki ogólne.

Możliwe, że niedaleka przyszłość wykreuje jeszcze jeden standard energetyczny, mianowicie budynki plus energetyczne.

Chłodzenie, klimatyzacja, zyski ciepła

Chłodzenie, klimatyzacja, zyski ciepła

Program ArCADia-TERMO jest programem wszechstronnym i pozwala m.in. obliczać sezonowe zapotrzebowanie na chłód oraz zyski ciepła na kilka sposobów. Program oferuje następujące rodzaje obliczeń:

  1. Obliczenia zapotrzebowania na chłód Qcnd [kWh/rok] na potrzeby świadectw i projektowanych charakterystyk energetycznych, wykonywane zgodnie z metodologią dotyczącą ŚCHE i PCHE lub normą 13790. Można je wykonać na każdej wersji programu od STD wzwyż. Obliczeniom tym dedykowany jest etap Obliczenia cieplne – Strefy chłodu, który ukaże się przy sporządzaniu świadectwa, projektowanej charakterystyki energetycznej, analizy środowiskowej czy ekonomicznej, po zaznaczeniu na zielono w etapie 3 Dane wejściowe – Dane o budynku przycisku Chłodzenie.

2. Obliczenia zysków ciepła Q [W] na potrzeby doboru urządzeń klimatyzacyjnych. Obliczenia te obejmują zyski od ludzi, urządzeń, przegród, oświetlenia i materii, dla najgorszego dnia w roku, zgodnie z niemieckimi wytycznymi VDI 2078. Obliczeniom tym dedykowany jest moduł Klimatyzacja, objęty odrębną licencją. Zyski ciepła liczy się osobno dla poszczególnych pomieszczeń w etapie Obliczenia cieplne – Zyski ciepła.

3. Określenie wewnętrznych zysków ciepła metodą uproszczoną lub szczegółową, przy wyznaczaniu sezonowego zapotrzebowania na ciepło lub chłód. Obliczenia te są dostępne w etapach Strefy cieplne i Strefy chłodu, w zakładkach Zyski wewnętrzne. Metoda szczegółowa uwzględnia zyski od ludzi, urządzeń, oświetlenia, instalacji i zasobników.

Dobór grzejników – ogrzewanie grzejnikowe, podłogowe, powietrzne

Dobór ogrzewania – grzejnikowe, podłogowe, powietrzne

Jednym z modułów wzbogacających program ArCADia-TERMO jest „Dobór grzejników”. Za pomocą tego modułu można dobrać, na podstawie wyliczonych obciążeń cieplnych pomieszczeń, nie tylko grzejniki, ale i ogrzewanie płaszczyznowe, powietrzne czy inne. Dobór odbywa się z obszernych baz urządzeń producentów, które Użytkownik może oczywiście poszerzać o kolejne katalogi, tak samo jak ma to miejsce w przypadku pozostałych baz dostępnych w programie ArCADia-TERMO.

Przed przystąpieniem do doboru należy, po włączeniu modułu „Dobór grzejników” lub wybraniu tego tematu z wysuwanej listwy startowej, w menu Ustawienia – Opcje – Dobór odbiorników określić parametry niezbędne do doboru, różne dla poszczególnych rodzajów ogrzewania:

ogrz1

– dla ogrzewania grzejnikowego: producenta i typoszereg grzejników, temperaturę zasilania i powrotu, preferowane wymiary grzejników, dodatki (na zawór termostatyczny, usytuowanie, obudowę, sposób podłączenia, ochłodzenie wody), kondygnację, na której jest usytuowane źródło ciepła oraz współczynnik dopasowania L/H;

ogrz2

– dla ogrzewania płaszczyznowego: producenta i typoszereg orurowania, temperaturę zasilania i powrotu, warstwy posadzki, sposób ułożenia;

ogrz3

– dla ogrzewania powietrznego: producenta i typoszereg urządzeń, temperaturę zasilania i powrotu.

ogrz4

Tak zdefiniowane parametry będą wczytywane domyślnie do wszystkich pomieszczeń, w których będzie dobierane ogrzewanie. W trakcie doboru można oczywiście te parametry modyfikować w wybranych pomieszczeniach.

We wszystkich pomieszczeniach możliwe jest zaprojektowanie ogrzewania łączonego, np. grzejnikowego z podłogówką, poprzez określenie udziałów % poszczególnych rodzajów ogrzewania tak, aby łącznie pokryły one 100% zapotrzebowania na ciepło w danym pomieszczeniu. Istnieje także możliwość wprowadzenia rozdziału ciepła na otaczające pomieszczenia w tych pomieszczeniach, w których nie będzie zamontowane urządzenie grzewcze. Wtedy obciążenie cieplne takiego pomieszczenia jest rozdzielane na pomieszczenia sąsiednie, w których urządzenia grzewcze będą dobrane z uwzględnieniem zwiększonej mocy.

ogrz5

W przypadku bardzo wysokiego zapotrzebowania na ciepło w pomieszczeniu, można część obciążenia cieplnego przekazać do otaczających pomieszczeń, zaprojektować ogrzewanie mieszane lub rozdzielić moc na kilka mniejszych urządzeń – w programie można zdefiniować dowolną ilość urządzeń, z których każde przejmie określony % obciążenia cieplnego.

Rezultaty doboru są uzależnione od zadeklarowanych parametrów, ale i wskazanego sposobu doboru: dla ogrzewania grzejnikowego – optymalnego, pierwszego, proporcjonalnego, ręcznego; dla ogrzewania płaszczyznowego – po najmniejszej średnicy lub po najmniejszym/największym rozstawie oraz w zależności od typu strefy (standardowa, łazienkowa, brzegowa). W przypadku, gdy pojawi się komunikat, że program nie jest w stanie dobrać ogrzewania na zadane parametry, należy: dodać grzejnik/obieg, zmodyfikować udziały %, zmienić sposób doboru, zmodyfikować wymiary (dł./szer./wys. grzejnika; średnicę/rozstaw rur w podłogówce); rozdzielić część obciążenia cieplnego na inne pomieszczenia, wybrać innego producenta/typoszereg z katalogu.

ogrz7

W przypadku ogrzewania podłogowego Użytkownik może narzucić preferowany rozstaw i średnicę rur, ale może to skutkować tym, że program nie będzie w stanie dobrać ogrzewania dla tych parametrów dla wybranego sposobu doboru i typu strefy. Wtedy konieczna będzie zmiana sposobu doboru lub typu strefy, a w ostateczności przyjęcie innych wymiarów. Program sam dobiera optymalny rozstaw i średnicę rur dla wybranego typu strefy i sposobu doboru, z uwzględnieniem warunku nie przekroczenia maksymalnej dopuszczalnej temperatury warstwy posadzki. Niespełnienie tego parametru będzie skutkowało niepowodzeniem doboru, gdy np. Użytkownik narzuci za mały rozstaw rur lub za dużą średnicę, przy równoczesnym przyjęciu strefy o niższej temperaturze warstwy podłogowej.

ogrz6

Długość wężownicy liczona ze wzoru L = Aop/T jest wielkością przybliżoną, gdyż nie uwzględnia m.in. sposobu ułożenia rur (meandrowo/ślimakowo/inne). Faktyczną długość wężownicy najdokładniej można określić na rysunku, wrysowując wężownicę w pomieszczenie.

Na koniec należy podkreślić, że moduł „Dobór grzejników” jest programem obliczeniowym, a nie graficznym, i pozwala na dobranie urządzeń grzewczych, które pokryją zapotrzebowanie na ciepło budynku. W module tym nie zostaną wykonane obliczenia hydrauliczne ciśnień, strat, nastaw czy przepływów. Do tego celu konieczne jest rozrysowanie instalacji, co można wykonać w systemie ArCADia, za pomocą nakładki ArCADia-INSTALACJE GRZEWCZE.

Dobór grzejników – ogrzewanie podłogowe

Ogrzewanie podłogowe

W module „Dobór grzejników” można dobrać, na podstawie wyliczonego obciążenia cieplnego pomieszczeń, m.in. ogrzewanie płaszczyznowe. Przed przystąpieniem do doboru należy w menu Ustawienia – Opcje – Dobór odbiorników określić parametry niezbędne do doboru: producenta i typoszereg orurowania, temperaturę zasilania i powrotu, warstwy posadzki oraz sposób ułożenia rur.

ogrz1

Tak zdefiniowane parametry będą wczytywane domyślnie do wszystkich pomieszczeń, w których będzie dobierane ogrzewanie. W trakcie doboru można oczywiście te parametry modyfikować w wybranych pomieszczeniach.

ogrz3

W przypadku bardzo wysokiego zapotrzebowania na ciepło w pomieszczeniu, można część obciążenia cieplnego przekazać do otaczających pomieszczeń, zaprojektować ogrzewanie mieszane (dodać np. grzejniki) lub rozdzielić moc na kilka mniejszych wężownic – w programie można zdefiniować dowolną ilość obiegów, z których każdy przejmie określony % obciążenia cieplnego.

ogrz9

Rezultaty doboru są uzależnione od zadeklarowanych parametrów, ale i wskazanego sposobu doboru: po najmniejszej średnicy lub po najmniejszym/największym rozstawie oraz w zależności od typu strefy (standardowa, łazienkowa, brzegowa). W przypadku, gdy pojawi się komunikat, że program nie jest w stanie dobrać ogrzewania na zadane parametry, należy: dodać grzejnik/obieg, zmodyfikować udziały %, zmienić sposób doboru i/lub typ strefy, zmodyfikować wymiary (średnicę/rozstaw rur); rozdzielić część obciążenia cieplnego na inne pomieszczenia, wybrać innego producenta/typoszereg z katalogu.

ogrz10

W przypadku ogrzewania podłogowego Użytkownik może narzucić preferowany rozstaw i średnicę rur, ale może to skutkować tym, że program nie będzie w stanie dobrać ogrzewania dla tych parametrów dla wybranego sposobu doboru i typu strefy. Wtedy konieczna będzie zmiana sposobu doboru lub typu strefy, a w ostateczności przyjęcie innych wymiarów. Program sam dobiera optymalny rozstaw i średnicę rur dla wybranego typu strefy i sposobu doboru, z uwzględnieniem warunku nie przekroczenia maksymalnej dopuszczalnej temperatury warstwy posadzki. Niespełnienie tego parametru będzie skutkowało niepowodzeniem doboru, gdy np. Użytkownik narzuci za mały rozstaw rur lub za dużą średnicę, przy równoczesnym przyjęciu strefy o niższej temperaturze warstwy podłogowej.

ogrz11

Należy podkreślić, że długość wężownicy liczona ze wzoru L = Aop/T jest wielkością przybliżoną, gdyż nie uwzględnia m.in. sposobu ułożenia rur (meandrowo/ślimakowo/inaczej). Faktyczną długość wężownicy najdokładniej można określić na rysunku, wrysowując wężownicę w pomieszczenie.

Najczęstsze problemy i błędy przy doborze ogrzewania podłogowego:

– nie zdefiniowane warstwy posadzki;

– wpisanie małego rozstawu 10-15 cm (jak dla strefy brzegowej), przy jednoczesnym wybraniu strefy standardowej lub łazienkowej; prawdopodobnie zostanie przekroczona maksymalna temperatura posadzki dla strefy, ponieważ im mniejszy rozstaw, tym wyższa temperatura posadzki;

– wybranie strefy brzegowej i wpisanie dużego rozstawu 25-30 cm; dla strefy brzegowej przyjmuje się najmniejsze rozstawy rzędu 5-15 cm;

– wpisanie preferowanego rozstawu i średnicy rur; wielce prawdopodobne jest, że jeden z parametrów (rozstaw lub średnica) będą nieprawidłowe, co uniemożliwi dobór wężownicy; należy wpisać co najwyżej jeden wybrany parametr lub nie wpisywać żadnego i pozwolić programowi dobrać parametry najbardziej optymalne dla danego typu strefy i sposobu doboru.

Wnioski:

– im mniejszy rozstaw, tym wyższa temperatura posadzki – ryzyko przekroczenia maksymalnej temperatury dla danego typu strefy;

– sposób doboru „po najmniejszym rozstawie” optymalny dla strefy brzegowej;

– im większy rozstaw, tym mniejsza długość wężownicy i mniejsza jednostkowa wydajność cieplna q [W/m2];

– jeżeli długość wężownicy jest za duża, należy zwiększyć liczbę obiegów, podzielić pomieszczenie na strefy lub zwiększyć udział % innego rodzaju ogrzewania, np. grzejnikowego.

Dobór ogrzewania podłogowego nie jest sprawą prostą i Projektant nierzadko musi brać pod uwagę zasadność stosowania ogrzewania mieszanego, ponieważ częstokroć niemożliwością jest pokrycie zapotrzebowania na ciepło w pomieszczeniu w całości jedynie przez ogrzewanie podłogowe. Kluczem do sukcesu jest też właściwe rozplanowanie stref brzegowych i pobytowych/łazienkowych.